Posted in հաշվետվություններ, ճամփորդություններ

Արցախը, ԱրցախՖեստը և սեբաստացիները

Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի մի խումբ սովորողներ և ուսուցիչներ, հոկտեմբերի 3-6 մեկնել էին Արցախ, մասնակցելու ԱրցախՖեստին: Ֆեստի  նպատակն է ՝ վերկանգնել Ստեփափանակերտի Վ. Փափազյանի անվան դրամատիկական թատրոնը: Փառատոնին մասնակցում էին նաև օտարերկրյա արվեստագետներ:
Սեբաստացիները ճանապարհ էին ընկել հոկտեմբերի 3-ին,չնայած, որ  ճանապարհը երկար էր , երեխաները այն ուրախ և հաճելի դարձրին:

Ճանապարհին կանգ առանք Վայքում և Գորիսում: Երեխաները հանգստացան, ճաշեցին և նկարվեցին: Ստեփանակերտ հասանք երեկոյան, տեղավորվեցինք մեր կացարանում, հանգստացանք և դուրս եկանք զբոսնելու երեկոյան Ստեփանակերտով: Աննկարագրելի վայր է, զգացողությունների տեղատարափ ՝ մաքրություն, հանգստություն, տաք եղանակ: Երեխաները, չնայած երկար ճանապարհին, լավ ակտիվ էին և ցանկություն չունեին քնելու: Ստիպված էինք դաս անել, որ հոգնեն ու քնեն:

Առավոտյան, ինչպես նշված էր ծրագրում, քայլեցինք դեպի թատրոն, ծանոթացանք մասնակիցների հետ: Կատարեցինք մեր կամավորական աշխատանքները, որից հետո վերադարձանք տուն, հանգստացանք, և գնացինք Ստեփանակերտի թիվ 3 դպրոցը, որտեղ մեզ ուրախությամբ ընդունեցին: Մեզ էլ շատ դուր եկավ այնտեղ, երեխաները ծանոթացան աշակերտների հետ, փոխանակվեցին էլեկտրոնային հասցեներով, հետագայում կապ պահելու համար:

Ընկեր Ալիսան  քանդակագործության մինի դասընթաց անցկացրեց դպրոցում, շատ լավ անցավ:
Այդ օրը մենք հացրեցինք նույնիսկ գնալ Շուշի: Իհարկե, չէինք կարող չգնալ Սբ. Ղազանչեցոց եկեղեցի: Աննկարագրելի գեղեցկություն էր:  Վերադարձանք նորից մեր փառատոնին օգնեցինք կամավորներին և արդեն հոգնած վերադարձանք տուն:

Հոկտեմբերի 5-ին առավոտյան վաղ արթնանալով և նախաճաշելով , շարժվեցինք դեպի Ավետարանոց( թվագրվում է V-VIIդդ.) ՝ այստեղ են թարգմանվել առաջին Ավետարանները,այստեղ են ամփոփված Վարանդայի մելիքության մելիքները, ինչպես նաև Սբ. Գայանեն: Պատմամշակութայնի հզոր վայր է, այնպիսի էներգիա է հաղորդում , որ բառերով չես կարող նկարագրել, դա իմանալու, հասկանալու և զգալու համար , մարդ գոնե մեկ անգամ պետք է այցելի Ավետարանոց, այստեղ ոչ միայն  Կուսանաց Անապատ եկեղեցին և մելիքության դամբարաններն են, այլ նաև Աստվածաին եկեղեցին է,որը կառուցվել է 1651թ.-ին , ցավոք սրտի անմխիթար վիճակում է: Կառուցվել է բազալտից, որը բնորոշ չէ մեր տարածաշրջանին, այսինք շինարարները այլ վայրից:  Այնտեղ մեզ էր հյուրընկալել 82-ամյա Համո պապին: Մի քիչ զրուցեցինք, ճաշեցինք և վերադարձանք Ստեփանակերտ: Վերցրեցինք անհրաժեշտ իրերը և գնացինք Ֆեստ:
Քանի որ Ֆեստի թեման կինն է և նրա հավաքական կերպարը , սեբաստացիները որոշեցին քանդակել հին և նոր հայ կնոջ կերպարը: Հավես էր, բոլորը հավաքվել էին մեր շուրջ տեսնելու՝ ինչ են անում երեխաները միահամուռ ուժերով:
Այդ օրը նույնիսկ հասցրեցինք այցելել հայտնի տատիկ-պապիկի հուշարձան: Շան հագեցած օրեր էին:

Հոկտեմբերի 6-ին ստիպված էինք վերադառնալ, երեխաներին այնքան էր գրավել Արցախը, որ նրանք չէին ուզոում վերադառնալ տուն: Ճանապարհին մտանք Աստղաշեն, որին երեխաները շատ էին սպասում: Ասում են` երբ Աստղաշենում հորդառատ անձրևներ են լինում, աստղերը լվանում են երկնքից ու երկիր բերում։ Այդ աստղիկները կոչվում են շուշաններ, ընդ որում` նրանք ոչ մի առնչություն չունեն ծաղիկ շուշանների հետ։ Ծովաշուշանները կենդանիներ են։ Հեռավոր ժամանակներում, հնարավոր է` մոտ մեկ միլիարդ տարի առաջ, այստեղ է եղել հնագույն Թետիս օվկիանոսը։ Այդ օվկիանոսի ծովային կենդանիների քարացած գտածոները գտնում ենք ժամանակակից մայրցամաքում։ Այստեղ քարացած նումուլիտներ կան` հին միաբջիջ օրգանիզմներ, որոնք բարդ կառուցվածքով, կրային խխունջ ունեցող փորոտանիներ են։

Ահա այսպիսի հագեցած և հրաշալի օրեր էին Արցախում: Հուսամ, հնարավորություն կունենանք նորից վերադառնալու :

Арцах, АрцахФест и себастийцы

Группа учеников и преподавателей образовательного комплекса  <Мхитара Себастаци> отправилась в Арцах (3-6 октября), для участия АрцахФеста. Цель этого Фестиваля - восстановить драматический театр им. В. Папазяна в Степанакерте. 
 Мы отправились в путь  3 октября, хотя дорога была долгой, дети сделали ее веселой и приятной.
 По дороге мы остановились в Вайке и Горисе. Дети отдохнули, поели и сфотографировались. Мы приехали в Степанакерт вечером, поселились в нашем отеле, отдохнули и вышли на вечернюю прогулку по Степанакерту. 
Это неописуемое место, здесь повсюду чистота, спокойная и теплая погода. Дети, несмотря на долгий путь, были полны энергией и не хотели спать. Нам пришлось провести урок русского языка, чтобы ученики устали и легли спать.
 Утром, как упоминалось в программе, мы пошли в театр и встретились, познакомились с участниками феста. Мы занимались волонтерской работой, потом вернулись домой, отдохнули и пошли в  школу № 3, где нас очень тепло встретили. Нам там понравилось, дети познакомились с учениками, обменялись электронными адресами, для дальнейшего общения. 
Наш педагог Алиса провела мастер-класс по созданию скульптур.В этот  же день мы успели поехать в Шуши. Конечно же, мы не могли не пойти в церковь  Св.Газанчецоца. Это была неописуемая красота. По возвращению Мы снова помшли в театр и занялись нашими волонтерскими делами и вернулись домой очень уставшими. 
Ранним утром 5-ого октября мы отправились в Аветараноц (датировано V-VII веками), здесь были переведены первые Евангелии, здесь была резиденция Варанды.
 Это мощное сооружение, место исторической культуры, оно дает энергию, которую вы не сможете описать словами, чтобы понять, узнать и почувствовать ее, нужно хотя бы один раз посетить село Аветараноц, там можно увидеть церковь < Кусанац Анапат> и гробницы Меликов,а ещё церков Аствацацин, построенный в 1651 году, он, к сожалению, находится в плачевном состоянии. Церковь была построена из базальта, что не характерно для нашего региона, то есть получается, что строители привозили данный вид базальта из другой страны.  Арцах отличается своимм гостеприимством . нас позвал в гости 82-летний дедушка Амо.Мы немного поговорили с ним, поужинали и вернулись в Степанакерт. 
 6 октября мы должны были вернуться, дети были настолько воодушевлены Арцахом, что не хотели возвращаться домой. По дороге мы заехали в Астгашен. Жители говорят, что по преданию, когда в Астгашене идут проливные дожди, звезды смываются с небес и падают на землю. Эти звезды называются лилиями, и они не имеют ничего общего с цветочными лилиями. Это примитивные животные. В древние времена, возможно, около миллиарда лет назад, здесь находился древний океан Тетис.И останки морских звезд находим на современном континенте.
Эти дни были насышенными и интересными. Я надеюсь, что мы сможем вернуться туда снова. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s